شب و روز هشتم محرم 1396

 

 

شب و روز هشتم محرم 1396

 

روضه حضرت علی اکبر(علیه السلام)

 

مسجد ارک تهران - حسینیه صنف لباسفروش تهران

 


 

 

 


 

                                                                             

مراسم شب هشتم محرم در مسجد ارک تهران و روز ششم حسینیه صنف لباس فروشان با حضور پرشور عزاداران حضرت اباعبدالله الحسین (علیه السلام) برگزار گردید.                        
تصاویر        
                    
                    
                    
                    
                    
                    
                    
                    
                    
                    
                    
                    
                    
                    
                    
                    
                    
                    
                    
                    
                    
                    
                    
                    
                    
                    

 

 


 

 

شب و روز هشتم محرم 1396

بسم رب الحسین

شب هشتم محرم ۱۳۹۶ مسجد ارک

حاج منصورارضی روضه آقاعلی اکبر

اراده کرده خدا جاودان شود غم تو

بهشت واقعی ماست بزم ماتم تو

هزار سال عبادت نمی رسد هرگز

به اشک سینه زنان در شب محرم تو

دو قطره گریه برای تو کردو رفت بهشت

از آن به بعد شد آدم همیشه آدم تو

نماز خواندنم از برکت عزای تو بود

مرا خرید خداوند زیر پرچم تو

بگیر دست مرا در شلوغی محشر

حساب کرده ام آقا به قول محکم تو

سه چهار ساله که بودم برات سینه زدم

ز کودکی به لبم بود اسم اعظم تو

چه بد چه خوب سر سفره ی تو مهمانم

خداست مشتری این بساط درهَم تو

کسی که رفته زیارت خودیِ این خانه است

کس که رفته زیارت شده است مَحرَم تو

کجاست احمد مختار تا نظاره کند

کسی نشسته روی پیکر مطهر تو

 

خدا با تو زبان زد آفریده

علی را در محمد آفریده

به چشمان تو نور حیدری داد

به تو ظرفیتی پیغمبری داد

حیا را معنی و مفهومی آقا

به معصومین قسم معصومی اقا

به خُلق و خَلق و منطق مصطفایی

به نفسی أنت تو ارباب مائی

کریم بن کریم عالمینی

تو ابن المجتبی ابن الحسینی

برو میدان ولی آرام بابا

توانی نیست در پاهام بابا

قدم بردار پیشم نازنینم

الهی داغ قَدَت را نبینم

بیا بابا که بیراهه زیاد است

زبانم لال جراحه زیاد است

علی خیلی دلم غم دارد اینجا

هزاران ابن ملجم دارد اینجا

نبینم زیر پا افتادنت را

هجوم گرگ ها روی تنت را

مبادا پیکر تو خسته باشد

دو چشم اسب را خون بسته باشد

امان از کینه های بدر و خیبر

میوفتی بی هوا از اسب با سر

الهی چون قباله تا نباشی

علی جانم صد و ده تا نباشی

نمیخواهم ببینم صف کشیدن

اذان گوی مرا حنجر بریدن

بسم رب الحسین

روز هشتم محرم حاج منصورارضی

زیارت عاشوارحسینیه صنف

۷مهرماه ۱۳۹۶

چقدر از غم هجران جگر کباب شدیم

نیامدی و عکس بین قاب شدیم

 

شکستهایم دلت را حلال کن ما را

تو گریه کردی و ما از خجالت آب شدیم

 

کسی به غیر تو اصلا به ما جواب نداد

زدیم هر درِ دیگر، فقط جواب شدیم

 

نگو ز آتش دوزخ برای منتظران

که از ندیدن تو سالها عذاب شدیم

 

ببخش اگر که تو بودی و باز کج رفتیم

کنار آب گرفتار هر سراب شدیم

 

دعای خیر تو بوده اگر که گریه کنیم

تو لطف کردی و ما سینهزن حساب شدیم

 

مگر حسین بسازد ز مرحمت ما را

برات را بده آقا که بد خراب شدیم

 

به یاد صورت آقا که شد خضاب از خون

ز خون دیدهی خود شب به شب خضاب شدیم

#شعر

 

گفت یارب خود تسلای دلی پر آه باش

در کنارم شاهد این لحظه جانکاه باش

 

بازهم در جنگ با شب ماه دارد میرود

اکبر است این یارسول الله دارد میرود

 

اینکه دارد سوی میدان میرود جان من است

روز عاشورا گمانم عید قربان من است

 

داغ سنگینی ست اماچون تومیبینی خوشست

چون تومیبینی مرا هرداغ سنگینی خوشست

 

تکه تکه می پسندی ساغرم را ای به چشم

کشته میخواهی ببینی اکبرم را ای به چشم

 

کیست اینکه مثل زهرا راه دارد میرود

اکبر است این یا رسول الله دارد میرود

 

بر جبین لشکر کفار چین انداخته

عده ای را با نگاه خود زمین انداخته

 

یک نفر فریاد می زد او خود پیغمبر است

دیگری فریاد میزد حیدراست این حیدراست

 

او دلش میخواست باشد پیش بابا سربلند

آن قدر شمشیر زد، شد ضجه لشکر بلند

 

خواست در آغوش خود گیرد پیمبر را ولی

نیزه آمد جای پیغمبر در آغوش علی

 

تا زمین افتاد شه زاده رسید از راه شاه

دید واکردند روی پیکر او شاهراه

 

این طرف بابای پیرت آه از دل می کشد

آن طرف دشمن برای کشتنت کِل می کشد

 

دست و پا کمتر بزن کمتر بگو بابای من

قامتت پاشیده از هم خوش قد و بالای من

 

بی تو دیگر موسم پرده نشینی سررسید

عاقبت داغت گوهر را از صدف بیرون کشید

 

عمه ای که در تمام عمر خود مستور بود

دیدنش از آرزوهای محال حور بود

 

دور تا دورش همیشه هاله ای از نور بود

چشم خورشید از تماشای جمالش کور بود

 

حال بنگر سایه او بر زمین افتاده است

آه زینب پیش این لشکر زمین افتاده است

 

 

 


 بیانات حاج منصور ارضی در زیارت عاشورا روز هشتم محرم الحرام مورخ هفتم مهر ماه ۱۳۹۶ حسینیه لباس فروشان                        

بسم الله الرحمن الرحیم
خداوند به ذکر و تسبیح ما احتیاجی ندارد ولی این همراهی ما با عالم ملک و ملکوت نیاز خود ماست.
در بحث زیارت مطلقه اول اباعبدالله علیه السلام به این نکته رسیدیم که ما به وجود اهل بیت علیهم السلام مخصوصاً حضرت سیدالشهدا علیه السلام از خیلی چیزها بهره‌مند می‌شویم و باید بفهمیم که آیا تسبیح و ثنا و ذکر ما با تسبیح کل عالم منطبق است؟ یک تذکر بدهم گاهی اوقات کسی سوال می‌پرسد که چطور هستی؟ با ناراحتی و نارضایتی می‌گویی الحمدلله. یا یک کار و رفتار اشتباه می‌بیند با ناراحتی می‌گوید سبحان الله، این رفتار و سخن یعنی ناشکری، مراقب باشید. 
" یُسَبِّحُ لِلَّهِ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ " همه مخلوقات و آفریده‌های خداوند در هر زمان و جایگاهی درحال تسبیح خداوند هستند و اگر ما این تسبیح را نگوییم خداوند که همانطور در قرآن می‌فرماید نیازی ندارد. " وَإِنْ مِنْ شَیْءٍ إِلَّا یُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ " (سوره اسراء آیه ۴۴) خدا ملائکی دارد که اصلا از حمد و تسبیح خداوند خسته نمی‌شوند پس خدا احتیاجی به ما ندارد ولی این یک رنگی و همراهی ما با عالم ملک و ملکوت نیاز خود ماست و از ما این را خواسته‌اند.
یکی از چیزهایی که در سفرهای زیارتی مخصوصاً زیارت کربلا باید مورد توجه قرار بگیرد این فراز از زیارت نامه است " بِکُمْ تُسَبِّحُ الْأَرْضُ الَّتِی تَحْمِلُ أَبْدَانَکُمْ " به وجود شما زمین این‌گونه تسبیح می‌گوید، ابدان شما را در برگرفته است. هرجایی که مدفن اهل بیت علیهم السلام است آن زمین مشغول تسبیح خداوند است. ما با کمی از خاک کربلا قانع می‌شویم هرچند که خاک کربلا خیلی ارزشمند است ولی ما غافل از اینکه این خاک در دست ماست یا مُهرش در دست ماست لااقل یک تسبیح خداوند را بگوییم.
تسبیح گفتن آن است که شما محو در ذکر شوید. این ذکری که برای خدا می‌گوییم او منزه است " سبحان الله " بزرگان می‌فرمایند اگر می‌خواهید معنی تسبیح و منزه بودن را متوجه شوید، صبح و شب دعای عشرات را بخوانید. اما ما ذکر و  تسبیح که می‌گوییم اصلا متوجه نیستیم فقط می‌خواهیم سریع تمام شود. ذکر تسبیحات حضرت زهرا سلام الله علیها ذکر کثیر است که حضرت صادق علیه السلام در تفسیر آیه " یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا اذْکُرُوا اللَّهَ ذِکْراً کَثیراً " (سوره احزاب آیه ۴۱) می‌فرمایند: " تَسْبِیحُ فَاطِمَةَ الزَّهْرَاءِ سلام الله علیها مِنَ الذِّکْرِ الْکَثِیرِ " (کافی، ج 2) یعنی کسی که تسبیحات حضرت زهرا(سلام الله علیها) را بگوید، جزو کسانی است که خدا را بسیار یاد کرده است.
متاسفانه یک عده‌ای نماز می‌خوانند بدون تسبیحات حضرت زهرا سلام الله علیها، حتی عده‌ای به خوردن بیشتر توجه دارند تا منبر و یا روضه! قبلا عرض کردیم وقتی یک آه برای سیدالشهدا علیه السلام می‌کشید می‌شود " نفس المهموم لحزننا " این می‌شود تسبیح و ذکر شما. و هر موجودی به‌گونه‌ای تسبیح می‌گوید و ایام خاص مانند روز عاشورا یا لیله القدر که همه ذکرها و توجهات سمت خداوند است، اصلا حال ارکان زمین و آسمان و ملکوت به‌گونه دیگری می‌شود و حتی ما هم متوجه می‌شویم.
خداوند هرچه برای عالم مقدر فرموده است باید ابتدا در خانه اهل بیت علیهم السلام هبوط پیدا کند و سپس بین مردم تقسیم شود. 
" وَ تَسْتَقِرُّ جِبَالُهَا عَنْ [عَلَی] مَرَاسِیهَا إِرَادَةُ الرَّبِّ فِی مَقَادِیرِ أُمُورِهِ تَهْبِطُ إِلَیْکُمْ وَ تَصْدُرُ مِنْ بُیُوتِکُمْ " و کوه‌هایش به وسیله لنگرهاى آن مستقر مى‌گردد، خواست پروردگار در اندازه‌گیری‌هاى امورش به سوى شما فرود می‌آید، و از خانه‌هاى شما صادر می‌گردد.
اصلاً پایداری کوه‌ها به وجود اهل بیت علیهم السلام است و ما باید بدانیم که اراده الله و اراده حق از کدام نقطه به ما انسان‌ها و دیگر موجودات می‌رسد. علمای ما می‌فرمایند به وجود اهل بیت و پیامبر صلی الله علیه و آله باران می‌بارد و نعمات نازل می‌شوند. اگر این خاندان نباشند چیزی به ما نمی‌رسد و وقتی نزولی بر مخلوقات نباشد همه چیز به هم می‌ریزد " لَوْلا الْحُجَّةُ لَسَاخَتِ الارْضُ بِاَهْلِهَا " آسمان و زمین بهم می‌ریزد.
برداشت‌ها و تفکرات غلط از دین اسلام می‌گویند خود خدا مستقیماً همه چیز را می‌دهد و تو هم فقط خدا را صدا بزن. اما در همین زیارت مطلقه اول به‌ این موضوع این‌طور اشاره می‌کند " إِرَادَةُ الرَّبِّ فِی مَقَادِیرِ أُمُورِهِ تَهْبِطُ إِلَیْکُمْ " واقعاً هرچه از امور به ما می‌رسد از ناحیه اباعبدالله علیه السلام است و هرچه برای عالم خداوند مقدر فرموده است باید ابتدا در خانه اهل بیت علیهم السلام هبوط پیدا کند و سپس بین مردم تقسیم شود. یکی از این امور قسیم النار و الجنه که نام امیرالمومنین علیه السلام می‌باشد است بقیه امور نیز چنین تعریف شده است. اگر به این تفکر توجه کنید دیگر احساس نمی‌کنید زندگی‌ات دیگران می‌چرخانند، بلکه از ناحیه اباعبدالله است. احتمال گرفتاری، مریضی و مشکل در هر زمان و مکانی وجود دارد در این هنگام است که بعضی‌ از خوبان می‌گویند این بلا را اهل بیت علیهم السلام می‌خواهند پس همان را عشق است. حالا مقدر شده کسی تا آخر عمر مستاجر باشد چون می‌خواهند گرفتار مال دنیا نشود. بدانید خیلی از ثروت‌مندان گرفتار دنیا شده‌اند به دلیل اینکه پول و مال دنیا وقتی به انسان می‌رسد می‌چسبد و آدمی خوشش می‌آید.
بدانیم که " إِرَادَةُ الرَّبِّ فِی مَقَادِیرِ أُمُورِهِ تَهْبِطُ إِلَیْکُمْ " البته وقتی این فراز‌ها را علما و بزرگان دین تفسیر کنند زیباتر می‌شود و ما فقط می‌خواهیم از چنین مطالبی آگاه شویم. در حقیقت ما فقط ادرس می‌دهیم ولی وقتی کسی که به مسیر راه آشناست مثل اهل بیت علیهم السلام دست شخص سرگردان را می‌گیرند و به مقصد می‌رسانند. اینجاست که باید از مراجع بزرگ تقلید در امور زندگی مانند فقه که واجب است و یا اخلاق پیروی کنید. توجه کنید دشمن همین قصد را دارد که دست شما را از اهل بیت علیهم السلام جدا کند و از ایشان پیروی نکنید، یک روز امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف را می‌زنند، یک روز امام حسین علیه السلام را می‌زنند، روز دیگر مراجع را مورد حمله قرار می‌دهند و یک روز به روضه و سینه‌زنی هجوم می‌برند و شک می‌اندازند. به اینجا نیز قانع نمی‌شوند به نحوه لباس  و پوشش و شکل سینه‌زنی و یا چفیه سینه زن ایراد می‌گیرد. این روزها می‌بینید این همه جوان و پیر می‌آیند عزاداری بدانید امام حسین علیه السلام همه را قبول می‌کند فقط مهم ماندن در این راه است که دست خودمان می‌باشد.