دعای کمیل14 مهر 1396

 

 

بسم رب الحسین

کمیل امیرمومنان علی

حاج منصورارضی

۱۴مهر ماه ۱۳۹۶

 

http://s8.picofile.com/file/8308361542/%D8%AD%D8%A7%D8%AC_%D9%85%D9%86%D8%B5%D9%88%D8%B1_%D8%A7%D8%B1%D8%B6%DB%8C.MP3.html


 

 

بیانات حاج منصور ارضی در دعای کمیل شب پانزدهم ماه محرم الحرام مورخ چهاردهم مهر ماه ۱۳۹۶ حرم حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السلام                        

اَعوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم بِسْمِ ٱللّهِ ٱلرَّحْمنِ ٱلرَّحِیمِ 
الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اَلْحَمْدُ لِلّهِ بِجَمیعِ مَحامِدِهِ کُلِّهَا عَلی جَمیعِ نِعَمِهِ کُلِّها
دهه اول محرم و عاشورا بالاترین قدرت هدایت‌گری را دارد.
یکی از مناجات‌های امام سجاد علیه السلام مناجات الرّاجین یا امیداواران است. این راز و نیاز مقام عبد که امید مطلق به خداوند متعال دارد را بیان می‌کند. زیبایی مناجات خمسه عشر(پانزده‌گانه) آن است که در پانزده حالت مختلف در بندگی که ممکن است برای انسان پیش بیاید، می‌تواند با خداوند حرف بزند. 
" بسم الله الرحمن ارحیم یَا مَنْ إِذَا سَأَلَهُ عَبْدٌ أَعْطَاهُ وَ إِذَا أَمَّلَ مَا عِنْدَهُ بَلَّغَهُ مُنَاهُ " اى آن که هرگاه بنده‌اى از او بخواهد، عطایش کند و هرگاه چیزى را که نزد اوست آرزو کند به آرزویش برساند.
در این مناجات به معنای واقعی امید می‌پردازیم، این ادبیاتی که ما بگوییم؛ حالا می‌رویم در خانه خدا و برای مریض بد حال دعا می‌کنیم، اگر خدا حاجت داد، داده و اگر نداد، نداده است. این‌گونه دعا کردن چندین تاکید دارد که خداوند نمی‌تواند حاجت بدهد و ما نباید به شکلی دعا کنیم که اعتقادات‌مان به‌هم بخورد. درست است ما باید راضی به خواست خداوند باشیم ولی بدانید زمانی که عبد در می‌زند و خواهش می‌کند، خداوند بلافاصله عطا می‌کند. بیشترین اشکال ما در بندگی است. چند‌‌ سال پیشتر در مورد موانع بندگی مطالبی را عرض کردیم؛ خود ما در عالم بندگی خیلی ایرادها و نقصان‌ها را داریم که نمی‌توانیم کاری انجام دهیم. البته یک عده‌ای فکر می‌کنند بنده هستند، شاید ما هم که در این ساعت به این‌جا آمده‌ایم فکر می‌کنیم بنده هستیم ولی کمی که خود را بررسی می‌کنیم می‌بینیم " نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَنَکْفُرُ بِبَعْضٍ " به بعضی از احکام ایمان داریم و به بعضی کفر می‌ورزیم که این خطرناک است.  می‌توان این‌گونه گفت ما در بندگی کم گذاشته‌ایم این قبول است. ولی در خانه خداوند یک حاجتی را عنوان کنید با شرط بندگی که گفتیم باید بدون شک از ایشان بخواهیم حالا می‌خواهد بنده فراری باشد یا گناهکار. از هر دروازه و دریچه‌ای که بیایی خداوند دست تو را می‌گیرد. برای خودت هم قضا و قدر تعیین نکن، دستور دادند گفتند بیایید ما هم آمده‌ایم. بدانید هیچ ایامی به اندازه این دهه عاشورا نیست، این دهه بالاترین قدرت هدایت‌گری را دارد. خیلی از افراد در ماه رمضان ممکن است نافرمانی کنند ولی در دهه محرم سعی می‌کنند نافرمانی نکنند. این حکم الهی است که دهه اول محرم ارزش بالاتری از همه عمر دارد. 
امام حسین علیه السلام تا لحظه آخر همه را به حقیقت دعوت می‌کرد، شما نیز دیگران را به این کاروان دعوت کنید.
البته یک عده‌ای نیز به هر دلیلی خواسته یا ناخواسته شروع به تخریب می‌کنند مانند این‌که چرا دهه دوم برنامه‌ای نیست، یا می‌گوید تازه بعد از عاشورا مصیبت شروع می‌شود. به من و شما ربطی ندارد! می‌خواهی دهه دوم روضه بگیری؟ بسم الله! فقط حواس‌تان باشد که کار را خراب نکنید. در دهه اول محرم ذات همه انسان‌ها با امام حسین علیه السلام و عاشورا آشنا می‌شود و یادآور آن عهد که شنیده‌ایم می‌شود " أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَیْکُمْ یَا بَنِی آدَمَ أَنْ لَا تَعْبُدُوا الشَّیْطَانَ إِنَّهُ لَکُمْ عَدُوٌّ مُبِینٌ " اى فرزندان آدم مگر با شما عهد نکرده بودم که شیطان را مپرستید زیرا وى دشمن آشکار شماست. (سوره یس آیه ۶۰)
فلذا می‌بینیم خیلی‌ها در این ایام به سوی امام حسین علیه السلام باز می‌گرددند، خیلی‌ها حاجت‌مند می‌شوند. می‌بینی برای عزاداری با ظاهر نامناسبی آمده، بله مسئله‌دار است ولی کافر و بی ایمان که نیست. اگر می‌توانید او را عوض کنید نه اینکه به‌خاطر حجاب بد و ظاهر نامناسبش به‌جای خدا و اهل بیت علیهم السلام تصمیم بگیریم و او را از این در برانیم این که تبلیغ نیست. بگویید ای کسانی‌که با این وضع آمده‌اید از زن و مرد! شما هم می‌توانید با این کاروان اباعبدالله علیه السلام به مسیر حقیقت برسید. همان‌طور که خود امام حسین علیه السلام تا لحظه آخر همه را به حقیقت دعوت می‌کرد.  
این دهه عاشورا تا بگویی " إِذَا سَأَلَهُ عَبْدٌ أَعْطَاهُ " هر آن‌چه آرزو کنیم خداوند از خود آرزوی او را آن‌طور که می‌خواهد برآورده می‌سازد. واقعا این دهه با تمام زمان‌ها فرق می‌کند، ماه رمضان ارمنی‌ها روزه نمی‌گیرند، البته من مسیحی را می‌شناختم که روزه می‌گرفت. واقعاً ماه محرم به‌گونه‌ای است که هرکسی بتواند به امام حسین علیه السلام احترام بگذارد. ببینید این مسئله بین‌المللی شده و به‌همین خاطر شبکه‌های غربی نیز برای مداحی و هیئات‌ ما برنامه تحلیلی و هیات‌شناسی می‌گذارد و مداحان سرشناس را مورد بررسی قرار می‌دهد تا انحراف ایجاد کنند. چون آن‌ها خوب می‌دانند که عده‌ای در این ایام به سمت خداوند بازمی‌گردند و متاسفانه عده‌ای نیز به سمت شیطان می‌روند. 
این موضوع خیلی مهم است هر وقت در خانه خدا بیایید به آرزوهایتان می‌رسید و حتی مشکلات آرزو را هم به شما نشان می‌دهند. نمی‌فرمایند آرزو و یا حاجت شما را می‌دهیم می‌گوید به شما عطایی می‌شود یعنی این آرزو و حاجت اشکالی دارد. عزیزان توجه کنید خداوندی که ما را آفریده و محبت امام حسین علیه السلام را به ما داده است، از هر رفیقی برای انسان رفیق‌تر و دلسوزتر است. اهل بیت علیهم السلام نیز به نظر خداوند حرکت می‌کنند. هیچ کسی به اندازه خداوند نگران ما نمی‌شود. شیطان باکسی که گوش به فرمانش شده مانند یک حیوان رفتار می‌کند یعنی افسارش در دستان شیطان است. یعنی شیطان  وقت کینه، عصبانیت، دعوا این‌گونه هستیم.

 


 

 

بسم رب الحسین

کمیل امیرمومنان علی

حاج منصورارضی

۱۴مهر ماه ۱۳۹۶

 

 

از بس گناهِ روز، مرا خار می‌کند

شب دورم از نگاهِ تو ای یار می‌کند

 

چشمِ بخواب رفته و آلودهٔ مرا

کِی در سحر، صدای تو بیدار می‌کند

 

با بی خیالی از گنهم رَد شَوم، ولی

خود را سرِ نماز پدیدار می‌کند

 

گاهی من از نماز که لذت نمی‌برم

پیداست دل سیه شده، بد کار می‌کند

 

وای از نگاه های حرام و خطای چشم

بر من چقدر لطف، که ستار می‌کند

 

حتی گهی نگاهِ حلالم شود حرام

گاهی حلال، چشم مرا تار می‌کند

 

باید فقط به لطف حسینی پناه بُرد

ما را خدا قبول به دلدار می‌کند

 

یک روضهٔ حسین، خطاپوشِ عالمست

این روضه کارِ توبهٔ بسیار می‌کند

 

ما را به کربلا برسانید نیمه شب

مادر رسید و گریه ز اسرار می‌کند

 

پایینِ پای مرقد اربابِ بی کفن

دل را تمام عمر گرفتار می‌کند

[In reply to كانال رسمى حاج منصور ارضى]

#شعر

 

ای صید پر کنده پرت را پس گرفتم

هم‌سنگر من سنگرت را پس گرفتم

 

خیلی برای پرچمت سختی کشیدم

تا بیرق آب‌آورت را پس گرفتم

 

از پنجه غارتگران جسم قاسم

عمامه پیغمبرت را پس گرفتم

 

پیراهنت را پس نمی‌دادند اما

من یادگار مادرت را پس گرفتم

 

با گرگ‌ها جنگیده‌ام ای یوسف من...

تا عضو عضو پیکرت را پس گرفتم

 

رأس تو را «بازیچه» خود کرده بودند

از دست «سربازان» سرت را پس گرفتم

 

ای زینت دوش نبی الله خاتم

از ساربان انگشترت را پس گرفتم

 

قدری رباب آرام شد، وقتی که فهمید...

...مهد علی اصغرت را پس گرفتم

 

دیگر به درد او نخواهد خورد اما

خلخال‌های دخترت را پس گرفتم

 

آه ای برادر جان، برادرزاده‌ام گفت:

«ای عمه جانم معجرت را پس گرفتم»

 

من کوفه را با خطبه‌هایم فتح کردم

حیدر کجایی کشورت را پس گرفتم

 

 


نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید