شهدا در دَارِ الْغُرُورِ هرچه داشتند در راه خدا خرج کردند ، ما هم باید بتوانیم هرچه داریم را در راه خدا خرج کنیم

بیانات حاج منصور ارضی در مناجات شبهای ماه رمضان  1438 هجری قمری مسجد ارک شب بیست و هفتم                        

اَعُوذُ بِاللّهِ منَ الشّیطانِ الرَّجیم
بِسْمِ ٱللّهِ ٱلرَّحْمنِ ٱلرَّحِیمِ
الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اَلْحَمْدُ لِلّهِ بِجَمیعِ مَحامِدِهِ کُلِّهَا عَلی جَمیعِ نِعَمِهِ کُلِّها
 
سختی و مُستصعب بودن خُمس در بیان اهل بیت علیهم السلام
در مورد خمس ابو حمزه ثمالی نقل میکند؛برای امام باقرعلیه السلام آیه خمس راقرائت کردم،
"وَ اعلَموا أنّما غَنِمتُم مِن شَى‏ءٍ فَاِنّ لِلّهِ خُمُسَه و لِلرَّسولِ ولِذِى القُربى‏ وَ الیَتامى‏ والمَساکینِ وابنِ السَّبیلِ اِن کُنتُم آمَنتُم بِاللّه"(41انفال)
اگر به خدا ایمان دارید، بدانید هر چه را به عنوان غنیمت بدست مى‏آورید، بى تردید یک پنجم آن براى خدا و رسول و خویشان و یتیمان و درماندگان و در راه ماندگان است.
امام باقر علیه السلام فرمودند:آنچه برای خداست برای رسول اونیز می‌باشدوآنچه برای رسول است برای ما اهل بیت نیز می‌باشد آنگاه فرمود؛ خداوند برمومنین آسان گرفته که ازمیان پنج درهم یک درهم  را برای پروردگارشان قرار دهند وچهاردرهم دیگر را پاک استفاده کنند.آنگاه حضرت فرمود:
" هَذَا مِنْ حَدِیثِنَا، صَعْبٌ مُسْتَصْعَبٌ، لَا یَعْمَلُ بِهِ وَ لَا یَصْبِرُ عَلَیْهِ إِلَّا مُمْتَحَنٌ قَلْبُهُ لِلْإِیمَانِ"
این ازجمله احادیث سخت وطاقت فرسای ماست که جز کسی که دلش به ایمان آزموده شده بدان عمل ننماید وبرآن صبر نکند. (بصائرالدرجات ،ج1 )
آیه خُمس یکی از دلالتهای ایمانی است و کسی که پای اهل بیت ایستاده آن گریه کن نیست، بلکه آن شخصی است که فریضه واجب خود را انجام می‌دهد. یکی از بزرگان و علما می‌فرمود ما می‌خواهیم مردم را از جهنم خودشان نجات دهیم می‌گوییم خُمس پرداخت کن؛ ولی نمی‌شود بگویی خدایا من فقط حسین را دوست دارم و بقیه واجبات من به کسی مربوط نیست! وقتی از فریضه واجب سرباز می‌زنیم، از حرام رویگردان نیستیم ، به دنبال عمل صالح نیستیم، این عشق به بهشت نیست این عشق به جهنم است!
پس یکی از دلایل ایمان به اهل بیت پرداخت خمس است که قبول آن " صَعْبٌ مُسْتَصْعَبٌ" است. اگر برای خمس سال تعیین نکنید زندگیتان به هم می‌خورد من خیلی‌ها را دیدم که زندگیشان بعد از دیرکرد در پرداخت خُمس بازنگشته است.
"اللَّهُمَّ ارْزُقْنِی التَّجَافِیَ عَنْ دَارِ الْغُرُورِ وَ الْإِنَابَةَ إِلَى دَارِ الْخُلُودِ وَ الاسْتِعْدَادَ لِلْمَوْتِ قَبْلَ حُلُولِ الْفَوْتِ"(دعای شب بیست و هفتم)
خدایا دورى از خانه فریب، و بازگشت به خانه جاویدان، و آمادگى براى مرگ پیش از رسیدن آن را روزیام گردان.
شب بیست و هفتم شب بزرگی است که بعضی آن را شبه قدر می‌دانند،وبرخواندن این دعای شب بیست و هفتم مداومت داشتند. در این شب زیارت امام حسین و غسل و اعمال شب قدر نیز وارد شده است خواندنسوره انعام و کهف و یاسین و استغفار فراوان در این شب وارد است یک دعایی کوتاهی دارد.
  موضوع امشب تجافی است؛ ور کردن بازوان و آرنجها از پهلو و همچون دو بال گشوده قرار دادن آنها - بلند کردن شکم از زمین - بلند کردن زانوها از زمین و به حالت نیم خیز قرار گرفتن.
تجافی در لغت به معنای قرار نداشتن در جای و برداشتن چیزی از جای خود آمده و در کلمات فقها در سه مورد در نماز به کار رفته است: حال رکوع و سجود و حالت نشستن مأموم هنگام تشهّد امام. تجافی در رکوع به باز کردن دستها همچون دو بال گشوده، در سجود به بلند کردن شکم از زمین و قرار دادن دستها همچون دو بال گشوده و در حال تشهّد امام به بلند کردن مأموم زانوهای خود را از زمین و بر سینۀ پا نشستن و گذاشتن انگشتان دست بر زمین تحقّق می‌یابد. 
معنای تجافی در فرهنگ دعا؛آمادگی ، صبر و وصل و تحمل است
تجافی در عمل یعنی صبر بر عمل صالح و اتصال به آن حرکت اجتماعی و زیبا مردم در فریضه واجب ، البته برای رسیدن به ایدالها است - اتصال به نماز جماعت - چون نماز جماعت ،نماز ایدال اسلام است ودر اجبار باید نماز را فرادا اقامه نمود.
نکته بعدی که از تجافی متوجه می‌شویم آمادگی برای همراهی امام جماعت است در ورزشی مثل دومیدانی به شکل وحالتی قرار می‌گیری که نشان می‌دهد برای حرکت آماده هستی"سَابِقُوا إِلَى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّکُمْ"(21حدید) کسانى آماده شده که به خدا و پیامبرانش ایمان آورده‏ اند بر یکدیگر سبقت جویید. با این تفاوت که در تجافی مامون از امام سبقت نمی‌گیرد"اللَّهُمَّ ارْزُقْنِی التَّجَافِیَ عَنْ دَارِ الْغُرُورِ"(دعای شب 27 رمضان) یعنی کمی زودتر از خداوند مرگ نمی‌خواهد. بلکه می‌فرماید رزق ما را آمادگی ، صبر و وصل و تحمل فرار بده، "اللاّزِمُ لَکُم لاحِقٌ"(صلوات شعبانیه) ملازم و همراه شما به شما رسیده است که نه عقب‌تر و نه جلوتر از ائمه معصوم رفته است"فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ کُنْتُمْ صَادِقِینَ" آن مومنی صادقانه تمنای مرگ را می‌کنند که جایگاه خود را در سرای باقی دیده باشند پس آنها شهید هستند، مانند حضرت زهرا سلام الله علیها که حجت خداوند بر ائمه بودند!
ما در تمام مدت ماه رمضان گفتیم "انَ تَطُولَ عُمُرِی فِی طَاعَتِکَ"به من کمک کن و عمرم را درجهت طاعت خودت طولانی کن یا در دعای بیستم صحیفه سجادیه "ما کانَ عُمُری بَذلهً فی طاعَتِکَ" امام زین العابدین بیان داشته اند. ما با این سیری که داریم نمی‌توانیم از خدا طلب مرگ کنیم ولی میتوانیم بگوییم "وَاَسْئَلُکَ اَنْ تَجْعَلَ وَفاتى قَتْلاً فى سَبیلِکَ تَحْتَ رایَةِ نَبِیِّکَ مَعَ اَوْلِیاَّئِکَ"(دعای حضرت امام صادق علیه السلام در ماه رمضان اصول کافی)
و از تو خواهم که مرگ مرا کشته شدن در راهت قرار دهى که در زیر پرچم پیغمبرت و با دوستانت کشته شوم. بدانید از همه شهدا همین دعا قبول شده است، شهدا در دار غرور هرچه داشتنددر راه خدا خرج کردند ، ما هم باید بتوانیم هرچه داریم را در راه خدا خرج کنیم تا این دعا از ما قبول شود. حتی برای خانواده و فرزندان و والدین خود نیز دعا کنید، تا از مال وثروت خود برای خدا بگذری (ولی از حقوق و وقت خانواده خرج نکنید)